• Sharon

Vreemdgaan, ontrouw en overspel: zijn we schuldig?


Herhaaldelijk krijg ik te horen van heren die tijd met mij doorbrengen dat ze toch wel worstelen met schuldgevoelens. Ze zitten in de knoop met zichzelf, verscheurd tussen een diep gevoel van loyaliteit voor hun partner en hun eigen behoefte aan intimiteit.
Het lijkt onmogelijk om de sociale, culturele en religieuze vooropgestelde principes te combineren met onze seksuele instincten.
Binnen mijn vaste relatie doen we toch een poging om beide zaken te combineren.
Hoe dat in zijn werk gaat, lees je hieronder, na het stukje theorie.
 
Tip: Geen zin om de hele tekst door te nemen? Scroll naar beneden en lees meteen wat mijn persoonlijke aanpak is.
 





Is de mens monogaam?


Monogamie is een norm die we met de paplepel ingegoten krijgen. Maar hoe monogaam is de mens nu eigenlijk?

Volgens evolutiebiologen wel. Het gedrag van de mens is uniek: we vormen vaste paartjes en blijven in vergelijking met andere diersoorten uitzonderlijk lang bij elkaar. Eeuwige trouw is namelijk niet aan het dier besteed.

Vergeleken met andere diersoorten zijn mensen verrassend monogaam, maar vergeleken met ons cultureel bepaald ideaal laat de monogamie nog wel eens te wensen over.


Evolutiebiologen kunnen dit verschil wel verklaren: de meeste dierenvrouwtjes kunnen hun kroost prima zonder hulp van papa grootbrengen. Maar een mensenkind kwam tienduizenden jaren geleden zo hulpeloos ter wereld dat het niet veel kans had om te overleven zonder steun van mama en papa. En dus heeft de natuur iets moois bedacht: verliefdheid, liefde en monogamie. Zo blijven mensenstelletjes lang genoeg bij elkaar om hun kinderen volwassen te zien worden.


We hebben niet alleen seks om zwanger te raken, maar ook om bij elkaar te komen en te blijven. Na een vrijpartij komen er namelijk allerlei intimiteits- en liefdesstofjes in ons lichaam vrij, waardoor we van onze bedpartner blijven houden. Seks functioneert dus als sociale lijm.



De praktijk: een ander verhaal.


De mens is dus over het algemeen monogaam. In de praktijk komt vreemdgaan toch tamelijk veel voor, volgens ruwe schattingen is een kwart tot een derde van het aantal Nederlanders ooit wel eens vreemdgegaan.

Sociaal gezien zijn we dan wel monogaam, maar seksueel gezien snoepen we nog wel eens buiten de deur.

Voor de meeste wetenschappers staat vast dat ons seksuele gedrag vandaag de dag nog altijd wordt beïnvloed door de tijd dat we als geüpgraded apen over de savanne renden.


Voor mannen is het voordelig om het met zoveel mogelijk vrouwtjes te doen, omdat de kans zo groter wordt dat ze hun eigen genen kunnen doorgeven. Maar ook vrouwen hebben baat bij een beetje seks buiten de deur: een kroost met een gevarieerd genenpakket heeft een grotere kans om te overleven.